86e605fa

Misschien begint echte verandering wel met even je mond houden

Thu, 28 Aug 2025 13:56:35 GMT

Over luisteren, vragen stellen en waarom dit de kern is van echte verandering

Als veranderkundige werk ik dagelijks met ondernemers, teams en organisaties die ergens vastlopen. In processen, in systemen, maar vaak vooral in de samenwerking. In het contact.
En steeds weer blijkt: verandering begint niet bij zenden, maar bij luisteren. Niet met je hoofd alvast een oplossing bedenken, maar met je hart openstaan voor wat er gezegd wíl worden.

Het boek Socrates op Sneakers van Elke Wiss raakte mij, juist omdat het zo eenvoudig en menselijk is. Geen tips & tricks, maar een uitnodiging om opnieuw te leren luisteren. Met aandacht, zonder oordeel. En met de juiste vragen – vragen die niet dichttimmeren, maar openen.

Luisteren met aandacht – het begin van beweging

We denken vaak dat een goed gesprek draait om wat je zegt. Maar de échte kwaliteit zit in het niet-zeggen. In ruimte laten. In stil durven zijn, ook als het ongemakkelijk voelt.

Want pas als mensen zich echt gehoord voelen, ontstaat er beweging. In een team, in een organisatie, en ook bij jezelf. En dát is waar ik als veranderkundige op inzet: niet de verandering van bovenaf, maar de beweging van binnenuit.

Een goede vraag is geen trucje

In Socrates op Sneakers leer je hoe je vragen stelt die nieuwsgierig zijn in plaats van sturend. Die onderzoeken in plaats van invullen.
Voor ondernemers en leidinggevenden is dat geen zachte vaardigheid, maar een strategisch instrument. Want wie goed luistert en de juiste vragen stelt:

bouwt vertrouwen op;
ontdekt wat er écht speelt;
en creëert verandering die blijft hangen.

Het is mijn ervaring dat juist deze houding, luisteren zonder oordeel, het verschil maakt in verandertrajecten. Of het nu gaat om het stroomlijnen van processen, het begeleiden van teams of het kiezen van nieuwe software: de sleutel ligt in het gesprek.

Wil je verandering die verder gaat dan een plan of structuur? Begin dan met luisteren.
Niet met je hoofd. Maar met je hart.

De kracht van het tussenin

Tue, 29 Jul 2025 11:09:18 GMT

Over liminaliteit, verandering en wat er mogelijk is als je nog niet weet wat het wordt

Er zijn momenten waarop het oude niet meer werkt – maar het nieuwe zich nog niet heeft gevormd. Die periode voelt voor velen ongemakkelijk. Je weet wat je loslaat, maar nog niet wat je vastpakt. Je bent niet meer wie je was, maar ook nog niet helemaal wie je wordt.

In veranderkunde heet dat liminaliteit: de fase tussen twee toestanden in. Het woord komt uit het Latijnse limen – drempel. Je staat op de grens. Precies dáár speelt zich iets fundamenteels af. En precies dáár gebeurt vaak de meeste innerlijke en organisatorische groei.

Wat is liminaliteit?

Liminaliteit komt oorspronkelijk uit de antropologie. Rites de passage – zoals volwassen worden, trouwen of rouwen – kennen allemaal zo’n overgangsfase. Je stapt uit een bestaande rol, maar voordat je de nieuwe rol volledig hebt aangenomen, ben je in transitie. In het niemandsland. Onzeker, ondefinieerbaar, maar ook vol potentie.

In organisaties zie je hetzelfde. Er is een nieuwe strategie, een herstructurering, een ander systeem of leiderschap. Formeel is er van alles geregeld, maar onder water rommelt het nog. Mensen zoeken hun positie, proberen grip te krijgen op het nieuwe zonder houvast van het oude.

Waarom deze fase zoveel potentie heeft

In zijn boek De kracht van liminaal denken beschrijft Dave Gray hoe juist die tussenruimte essentieel is voor echte verandering. Want als alles nog open ligt, kun je werkelijk opnieuw kijken. Naar hoe je denkt, werkt, samenwerkt. Naar je aannames. Je patronen. Je doelen.

Maar dat vraagt om ruimte. Om vertraging. Om niet meteen te willen fixen of invullen. Het vraagt om luisteren, vragen stellen, en het ongemak durven toelaten. Want pas dan ontstaat de mogelijkheid tot échte vernieuwing.

“In liminaliteit zit de mogelijkheid om het bekende los te laten en ruimte te maken voor het onbekende – en daarmee voor het mogelijke.”
– Dave Gray

Wat ik zie in organisaties

Als veranderkundige werk ik vaak precies in die fase: waar oude structuren wringen en de nieuwe richting nog niet vanzelf spreekt. De neiging is vaak om snel naar een oplossing te springen – een nieuw systeem, een strakker proces, een workshop. Maar echte verandering vraagt iets anders: vertragen om te kunnen versnellen.

Dat betekent samen onderzoeken wat er speelt. Systemen doorlichten, processen helder maken, maar vooral ook: mensen betrekken. Wat leeft er onder de oppervlakte? Wat wordt niet uitgesproken, maar bepaalt wél gedrag? Waar stroomt energie, en waar stokt het?

Als we daarin durven blijven – in die tussenruimte – ontstaat iets nieuws. Niet omdat het bedacht is, maar omdat het echt gedragen wordt. En omdat mensen het zich eigen maken.

Een uitnodiging

Liminaliteit is spannend. Maar het is ook een kans. Voor jezelf. Voor je team. Voor je organisatie. Om stil te staan, vragen te stellen, en opnieuw te kiezen. Niet uit controle, maar uit bewustzijn.

Ben jij ergens in transitie – als mens of met je organisatie? Dan nodig ik je uit om die tussenruimte niet te overslaan, maar te gebruiken. Het is geen wachtkamer. Het is een plek van potentie.

Over mij
Ik werk als veranderkundige op het snijvlak van strategie, processen en persoonlijke/teamontwikkeling. Ik breng structuur waar het onduidelijk is, en beweging waar het vastloopt. Niet door enkel systemen te verbeteren, maar door mensen in beweging te brengen – zodat de energie weer stroomt.

Benieuwd wat ik voor jou of je organisatie kan betekenen? [Neem contact op.]

Een Wereld van Verschil, en toch op reis met elkaar

Sun, 20 Jul 2025 10:18:04 GMT

Het is zomer. De koffers zijn gepakt, de route is uitgestippeld, en vol verwachting zijn we op reis gegaan.

De één wil het liefst alle highlights zien, de ander dwaalt liever zonder plan door een onbekend straatje. We reizen allemaal anders – en tóch samen.

Ook op het werk zijn we voortdurend onderweg. Niet naar een bestemming op de kaart, maar naar doelen, groei en samenwerking. En net als op vakantie botsen onderweg weleens de verwachtingen, het tempo of de aanpak.

Mapstell biedt in die reis een waardevolle kaart. Niet om iedereen dezelfde kant op te sturen, maar om elkaars route beter te begrijpen.

Je bent niet je kleur

Mapstell werkt met gedragsprofielen en maakt zichtbaar hoe jij reageert, communiceert en keuzes maakt. Veel mensen kennen het model van kleuren: rood, geel, groen en blauw. Maar,en dat is belangrijk, je bent niet rood, geel, groen of blauw. Je laat bepaald gedrag zien, afhankelijk van de situatie. En dat inzicht opent de deur naar verandering.

Wat mij aanspreekt in Mapstell is dat het niet zwart-wit is. Het nodigt uit om te kijken op drie niveaus:

Ik – Hoe beweeg ik, wat geeft mij energie?
Jij – Hoe reageert de ander, wat heeft diegene nodig?
Wij – Wat gebeurt er in de samenwerking, en hoe kunnen we elkaar versterken?

Dat maakt het geen etiket, maar een uitnodiging tot dialoog.

De kaart is niet het gebied

Mapstell noemt het zelf: De Wereld van Verschil. En zo is het. We nemen allemaal ons eigen landschap mee. Je talenten, je voorkeuren, je reflexen onder druk. Door dit in kaart te brengen, wordt het makkelijker om elkaars verschillen niet als obstakel te zien, maar als bron van beweging en groei.

Voor mij is dat waar echte verandering begint: als mensen zichzelf en elkaar beter begrijpen en er weer energie gaat stromen; in teams, in organisaties, in jezelf.

Op reis in je eigen organisatie

Deze zomer zijn weer veel mensen de wereld ingetrokken, nieuwsgierig naar wat ze nog niet kenden. Wat als we diezelfde nieuwsgierigheid meenemen naar ons werk? Naar ons team? Naar onszelf?

Mapstell helpt daarbij. Niet als eindbestemming, maar als kompas.

En zoals bij elke goede reis geldt: het mooiste ontdek je onderweg.